CO ROBIĆ, GDY NIE RUSZYŁO

Jeśli nic nie czujesz, to nie znaczy, że nic tam nie ma. To znaczy, że coś się broni.

Ten plik nie jest instrukcją. Jest ostrzeżeniem: jeśli próbujesz „zrozumieć” rytuał, zamiast go przeżyć — utkniesz. Jeśli próbujesz być poprawny — utkniesz. Jeśli czekasz na „moment” — utkniesz.

To nie błąd. To mechanizm obronny. System, który chroni cię przed konfrontacją. Zaprojektowany przez ciebie. Utrzymywany przez ciebie. I tylko ty możesz go rozbroić.

ZACZNIJ TU

Przestań szukać sensu. Rytuał nie ma cię prowadzić. Ma cię skonfrontować.
Zadaj sobie jedno pytanie: „Co bym napisał, gdyby nikt nigdy tego nie przeczytał?”
Zapisz to. Nawet jeśli to jedno zdanie. Nawet jeśli to przekleństwo. Nawet jeśli to bełkot.

JEŚLI NADAL NIC

Nie analizuj. Zeszyty nie są po to, żeby cię zrozumieć. Są po to, żeby cię rozbroić.
Nie szukaj ulgi. Rytuał nie daje ulgi. Daje strukturę, w której możesz się rozpaść bez świadków.
Nie pytaj, czy robisz to dobrze. Jeśli boli — robisz to dobrze. Jeśli wstydzisz się tego, co napisałeś — robisz to dobrze. Jeśli chcesz to wyrwać, spalić, ukryć — robisz to dobrze.